Czystość, dbałość o siebie jest poza wszystkim także nakazem tak fizycznego, jak i psychicznego zdrowia. Troska o nie jest nie tylko sprawą osobistą. Chory człowiek obarcza w pewnej mierze innych: finansowo, bo wymaga kuracji w szpitalach, sanatoriach, uzdrowiskach; osobiście, bo staje się przyczyną zmartwień, niepokojów i kłopotów rodziny lub otoczenia, nie mówiąc już o tym, że nie pracuje; co zaś najgorsze — bywa nosicielem zarazków. Dbałość więc o zdrowie, oszczędzanie organizmu i sił jest, choćby to miało dziwnie brzmieć, również sprawą kultury i dobrych obyczajów. Prawidłowe odżywianie i racjonalny tryb życia mają, jak wiadomo, kolosalny wpływ na zdrowie i samopoczucie. Gdy odżywiamy się niewłaściwie, powstają zaburzenia w przemianie materii, np. na skutek niedoboru pewnych koniecznych składników, to zaś z kolei powoduje zaburzenia systemu nerwowego i odbija się na stanie psychicznym: tracimy humor, odczuwamy zmęczenie i znużenie w pracy, niechęć do życia.